Bunu yaşayan tek sen ve ben değilim. Bu yazı öğretmek için değil, içimi dökmek için yazıldı.
Siteyi açıyorsun. Alan adı alınmış, hosting ödenmiş. Bir de oturup gerçekten emek verip yazı yazıyorsun.
Sonra ne yapıyorsun? Google’da kendi yazını aratıyorsun.
…
Yok.
İşte tam o anda insanın içinden şu geçiyor:
“Ben mi beceremedim?” “Bu da mı gol değil?”
Herkes bağırıyor, sen konuşuyorsun
Instagram’a giriyorsun. X’e giriyorsun.
Herkes bağırıyor:
- Aynı cümleler
- Aynı şablonlar
- Aynı kopya motivasyonlar
Okunuyorlar. Paylaşılıyorlar Etkileşim Alıyorlar.
Sen ise:
- Yaşadığını yazıyorsun
- Deneyimini anlatıyorsun
- Gerçek bir şey koyuyorsun ortaya
Ama kimse yok.
İşte insanın üretme motivasyonunu düşüren şey Google değil.
Sorun sen değilsin
Bunu net söyleyelim:
Sorun:
- Yazın kötü olduğu için değil
- Bir şeyi yanlış yaptığın için değil
- Sen beceremediğin için hiç değil
Sorun şu: Yeni bir şey başlattın ve bu şey zaman istiyor.
Bağıranlar hızlı yükselir. Anlatanlar yavaş.
Ama kalıcı olanlar genelde yavaş gidenler olur.
Kimse ilk günden okunmadı
Bugün büyük görünen sitelerin, hesapların, yazıların ilk günlerinde:
- Okuyan yoktu
- Geri dönüş yoktu
- “Boşuna mı yapıyorum?” hissi vardı
Bu işin gizli gerçeği bu.
Kimse bunu paylaşmıyor.
İnsanı salak gibi hissettiren şey ne biliyor musun?
Emek verip karşılık alamamak.
Ama bu:
- Emek boşa gitti demek değil
- Yanlış yoldasın demek değil
Sadece:
“Daha çok erken” demek.
Küçük ama önemli gerçek
Google bugün seni görmeyebilir. İnsanlar bugün yazını okumayabilir.
Ama:
- Yazı orada duruyor
- Deneyim orada duruyor
- Sen her yazıda biraz daha netleşiyorsun, hiçbir şey olmasa da gelişiyorsun
Bu, bağırarak içerik üretenlerin sahip olmadığı bir şey.
Gerçek şu
Yeni site açınca insanın kendini salak gibi hissetmesi romantik bir durum değil.
Bu tamamen beklenti–gerçeklik farkı.
Gerçek şu:
- Emek = hemen karşılık demek değil
- Deneyim = kısa vadede ilgi demek değil
- Doğru şey = hızlı sonuç demek hiç değil
Instagram ve X’te bağıranlar okunur, çünkü algoritma onu sever.
Sessiz, yaşanmış, düzgün anlatılmış şeyler ise yavaş ilerler.
Bu daha iyi ya da daha kötü olduğu anlamına gelmez.
Sadece farklı bir yol demektir.
Okunmamak moral bozucudur, evet.
Ama bu, yazının değersiz olduğu anlamına gelmez.
Sadece henüz kimsenin umurunda olmadığı anlamına gelir.
Bu noktada yapılacak iki şey var:
- Ya bırakılır
- Ya devam edilir
Hangisinin seçileceği tamamen kişisel bir meseledir.
Bunu ben uydurmadım ama doğru söylemişler:
“Ses çabuk kaybolur. İnşa edilen şey kalır.”
